Mind pictures

Een plan of ambitieus concept zonder ‘fans’ stuit vroeg of laat op problemen, hoeveel geld en aandacht er ook in wordt ‘gepompt’. Een harde waarheid voor beleidsmakers. Het omgekeerde geldt gelukkig ook, met genoeg aanhang kan een onderwerp gaan vliegen. Soms wordt geprobeerd het fan vraagstuk te omzeilen door te kiezen voor eenzijdige, vaak technische maatregelen waar je zo weinig mogelijk ‘last’ hebt van mensen. Helaas werkt het maar zelden zo, in de weerbarstige praktijk.

Beleid vraagt bijna altijd marketing. Maak van goede voorstellen of visies een merk waarmee mensen zich identificeren. Dat gaat nooit zomaar, bijna altijd is sprake van een emotionele reis. Mensen zien de plannen, krijgen daar warme gevoelens bij of ontpoppen zich op een gegeven moment zelfs als warme pleitbezorgers.

Bij deze reis speelt storytelling een belangrijke rol. Plannen krijgen een emotionele lading, een menselijk gezicht. Het verhaal verleidt tot meespelen. Een kind begrijpt het al (zeker later!), hun ‘bed times stories’ scherpen hun kijk op de wereld, construeren een realiteit. Een in beleidsland nog steeds ondergewaardeerde vorm van vertellen is visual storytelling. Ja, we werken meer en meer met illustraties, verleidelijke inkijkjes bij een tekst. Verbeeldend verhalen gaat een stap verder. ‘Every picture tells a story’. Het is de doelbewust inzet van foto’s en beelden om te waarschuwen, verleiden, motiveren of het op gang krijgen en houden van een gesprek.

‘Empires need pictures’

Angst speelt een rol, bij deze terughoudendheid. We weten dat zeker in het politieke domein altijd sprake van is beeldenstrijd. ‘Visiblity is not given, but men made’. Gepubliceerde foto’s en videos werden ingezet met agenda intenties. Grote spelers werken dag en nacht aan hun symbolische repertoire, voer voor antropologen, historici en antropologen. Denk aan parades en monumenten, en daarmee de strijd om de collectieve emotie. We kennen ook het concept van ‘de verbeelde community’, hoe het mogelijk is om mensen die elkaar niet persoonlijk kennen toch met elkaar te verbinden door met geduld ‘beelden van eenheid’ te introduceren. Bestuurskundigen schrijven graag over framing, met bijna altijd een kritische ondertoon, ‘we ontmaskeren de machthebbers, de spinners’

Eenzijdige kijk doorbreken

Visual storytelling verdient desondanks meer aandacht en waardering. Door zorgvuldig en doordacht gebruik van beelden is het ‘ook’ mogelijk om zaken beter te begrijpen, creativiteit aan te wakkeren, onbenutte kansen te zien. Om kortom veel meer uit plannen te halen. Visual storytelling is daarom ook een kerntaak van community management. Een goede community manager is ook een ‘visual steward’.

Soms gaat het simpelweg om tekst te ondersteunen of vervangen door kleine tekeningetjes. Een geslaagde krabbel kan een twijfelaar over de streep trekken, omdat het blijft hangen en ‘iets doet’ met het creatieve brein. Een ander aardig voorbeelden is het neerzetten van woorden en een enkele daarvan omcirkelen. Over focus gesproken.

De waarde van een geslaagd beeld, een enkele foto kan soms zelfs al genoeg zijn. Geslaagde beelden geven inzicht. Helpen om het debat en de dominante manier van denken net even een andere kant op te brengen. ‘Dit is onderbelicht, zorg voor meer exposure, zei de man van de fotowinkel’. I like the joke.

Terug naar de plannenmakers. Die dromen van een breed gesprek. Het schrijven van memorabele boodschappen en brede publieke betrokkenheid. Naar identificatie met hun vragen, problemen en oplossingen. Van het herzien van oude ideeën en de introductie van nieuwe visies. Probeer het eens met denkbeelden. Met daarbij direct een waarschuwing. Gelukkig reageert niet iedereen hetzelfde op dezelfde beelden.

About the author

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *