Categorieën
ministerievanverhalen

Sprankelende (beleids)verhalen? Gebruik de podcast!

Veel beleid, hoe boeiend ook, staat soms ver ‘van mensen’ af. En heeft als grote bezwaar dat het nogal abstract is. Of in ieder geval veel te abstract wordt aangeboden en gebracht, ook qua vorm. Een onderschatte manier om beleidsverhalen voor het voetlicht te krijgen is De Podcast! De beleidspodcast dus.

Mainstream

Na jarenlang wat onder de oppervlakte te hebben gelegen is nu toch sprake van een grote doorbraak. Grote podcast netwerken, denk aan Spotify, podcast fenomenen zoals SERIAL met een miljoenenpubliek en onvermijdelijk, nu ook interdisciplinaire studiegroepen over dit nieuwe mediafenomeen. Neem het leerzame boek ‘Podcasting’ uit 2018 (zie foto).

Waarom podcasts ook nuttig zijn voor de publieke sector en beleid? Eerst iets over de podcast als fijn en inmiddels licht verslavend medium. Het leuke is allereerst, het is nieuw. De regeltjespolitie heeft nog niet toegeslagen, je kunt er lekker mee rotzooien, zowel als liefhebbende amateur als gelouterde professional. Wat goed is en wat fout is nog niet uitgekristalliseerd (dat zal helaas wel gebeuren, mensen zijn nu eenmaal verliefd op ‘hoe het hoort’). De podcast zit natuurlijk dicht tegen de radio aan, maar podcast biedt de kans om de mooiste programma formats gewoon over te doen en er uit te pikken. Niet voor niets wordt in Nederland bijvoorbeeld de Dik voor Mekaar show weer lekker opnieuw uitgebracht.

Exploring the self

Iets serieuzer, het medium vecht met visuele media om een nieuwe eerste plek. In het digitale visuele lawaai kun je letterlijk de ogen sluiten en heel geïsoleerd toch verbinding maken met de wereld. ‘Exploring the self in the chaos of the digital and material world’. Aldus de auteurs van Podcasting, een mooie observatie.

En nu beleid en beleidsverhalen. De podcast is bij uitstek geschikt om complexe materie zeer helder uit te leggen. Vooral door de vertelstem. Zo kun je fans maken met onderwerpen die normaal gesproken ver (bij je) weg staan. In het boek ‘Podcasting’ wordt ook een grote toekomst wordt ook een grote toekomst voorspeld voor de podcast in het (hoger) onderwijs. Niet alleen voor de verspreiding van kennis, maar ook als onderzoekmethode. De podcast als onderzoeksmiddel is een nog zwaar onderschat en ongebruikt instrument, ook door consultants (ik ben daar nu zelf mee aan het ‘oefenen’, beter laat dan nooit).

Space for reflections

Podcast voor beleid is ook zo nuttig omdat het bij uitstek geschikt is voor reflectie, zonder dat het saai wordt. Een podcast is het middel om goed te reflecteren en filosoferen, waarom doen we dit ook alweer, wat hebben we onderweg geleerd van onze fouten? De podcast is (nog?) niet kapotgemaakt door spindoctors. In het boek Podcasting: ‘It is a productive space for reflections’.

De grote troef van de podcast, boven andere media, is de mix van het algemene met het persoonlijke. Grote en algemene waarheden kun je makkelijk mixen met persoonlijke ervaringen, grapjes, of uitgesproken twijfels. De podcast zorgt daarmee ook voor intimiteit, en is daarmee ook een verbindend medium.

Besturen met podcasts

Last but not least zijn is er de factor eenvoud. De laatste jaren heb ik veel gewerkt met beleidsfilms. Honderden zelf. Gaaf, ik schreef er zelfs een boekje (!) over, Besturen met Beelden. Maar het blijft toch ook  een hele productie, zeker als het gaat om de kosten.

Dat is uiteindelijk wel de moraal, het gaat om de mix, ook bij beleid en beleidsverhalen. Lekker schrijven en bloggen, filmen en … podcasts opnemen.