Categorieën
ministerievanverhalen

De ‘naakte’ conversatie

Hoe krijg je het gesprek over beleidsverhalen op gang? Niet alleen dat gesprek in de kleine kring en de uitwisseling met (professionele) distantie. Maar een echt gesprek, boeiend, met passie en met hoge inzet, gesprekken waarbij wat op het spel staat. Hiervoor is ooit een prachtige naam is bedacht, ‘the naked conversations’ (Robert Scoble en Shel Israel, 2006)

Vanzelfsprekend?

Soms gaat dat vanzelf (gezondheid!), in de meeste gevallen is het toch duwen en trekken, en vraagt het om community management, met gevoel voor ‘marketing’ en ‘storytelling’. De beleidsconversatie bloeit op, wanneer het lukt verhalenvertellers van zeer divers pluimage op het platform te krijgen. De community manager nodigt uit, treedt op als curator (‘verzamelaar en doorgeefluik’) en werkt met boeiende sprekers als troef.

‘Opstijgen’

Welk type verhalen helpen om een beleidsverhaal te ‘opstijgen’? Wat ook zijn de verhalen die fans, en critici, van een beleidsverhaal (willen) uitdragen?

PROEFVERHALEN

Het is bestuurskundig bezien een beproefde term en concept, proefverhalen. De verhalen waarmee een zaadje wordt geplant. Bij beslissers en in het publieke debat. Stel dat we nu het eens zo doen? Is het tijd om een andere weg in te slaan? Of andersom, juist eens te stoppen met een ingeslagen koers. In iets lichtere vorm gaat het niet zozeer om grotere en gevoelige beleidskwesties, als wel het ‘pitchen’ van een (nieuw) idee. In de hoop om bij voorkeur positieve recencies te krijgen. ‘Is dit ook een goed verhaal?’

EXPERT STORIES

Altijd aantrekkelijk en ‘luisterwaardig’ zijn de verhalen van ‘respected sources’. Kenners die ingezet worden om het gesprek en de conversatie aan te zwengelen. Rond een beleidsverhaal wordt een ‘ronde experts gedaan’ aan het woord gelaten, die het bijna zeker niet met elkaar eens zijn (ook vanwege een verschil in waarden, een onderbelicht aspect).

LEEFVERHALEN

Rond elk beleidsverhaal zwermen altijd leefverhalen, ‘the good and bad stories’. Persoonlijke verhalen, gebaseerd op letterlijk eigen ervaringen of verhalen van horen zeggen. Altijd gekleurd door ieders eigen referentiekader, vanuit de eigen kijk op eigen wereld! Voor alle duidelijkheid, dit zijn niet alleen volledig serieuze verhalen, vaak is gelukkig ook sprake van (zwarte) humor.

‘TUTORIALS’

Een beleidsverhaal draait vaak om nieuw gedrag. En dat betekent oefenen, nieuwe ervaringen opdoen. Gevoed ook door vaak een stroom van actieve dienstverleners vliegen de trainingen, handleidingen en praktische tips door de lucht. Educatieve verhalen dus, de ‘tutorials’.

REFLECTIE

Rondom het beleidsverhaal groeien ook de reflectieve verhalen, de meta verhalen over de achtergrond en oorsprong van het beleisverhaal. Soms gaat het om bijna mystieke, cultureel sociologische verhalen. Meestal gaat het, iets rustiger, om uitleg hoe iets past binnen trends die gaande zijn. Het zijn de verhalen van de meestal wat bedachtzame toeschouwers. Die overigens zeer boeiend kunnen zijn (aandacht voor ‘the big picture’).

INSIDE STORIES

Wat minder frequent maar zeker ‘vertellenswaardig’ zijn de verhalen van binnenuit. De systeem en organisatieverhalen van de mensen op de eerste rang. Verhalen uit de keuken die ook duidelijk maken met welk geworstel en geploeter beleid tot stand komt en wordt ‘gerealiseerd’.

Vormen

De vormen die gebruikt worden variëren uiteraard, van kort en lang, van beeld en woord en van live en ruw uitgedragen tot aan prachtig verzorgd gepresenteerd. Beleid komt vooral van de grond door de genoemde ‘naked stories’. Zij zijn bij voorkeur echt en sprankelend!

Tweak!

Welke verhalen passen, loskomen of worden aangeboden of doorverteld is een kwestie van ‘tweaken’, een kwestie van steeds weer sleutelen. En vooral verbeeldingskracht en een sterk ontwikkeld gevoel voor de ‘niche’, het nieuwe of nog veel te weinig vertelde verhaal.