Ontspannen innoveren?

Zakelijke urgentie vergroot de roep om creativiteit. ‘Verzin wat!’ Creativiteit biedt ook een uitweg. Alleen, een ontnuchterende observatie uit het mooie ‘Corporate Creativity’ van Robinson en Stern, geslaagde innovaties laten zich zo lastig sturen. Ze zijn bijna altijd onverwacht. En komen meestal niet van consultants of experts, om het nog ‘erger’ te maken.

Daarvoor geven de auteurs een boeiende verklaring. Wie in een complex systeem iets wil veranderen, moet datzelfde systeem door en door kennen. Meemaken hoe het is om als ‘goed persoon’ te draaien in een ‘slecht systeem’. Wie innoveert heeft meestal (persoonlijk) last van iets, en kent daarmee ook een grote, intrinsieke innovatie. Om door te gaan, ook buiten kantooruren, meestal zonder opdracht of taak.

Perspectief

Mooi dan. Het komt niet op afroep en creativiteit ‘invliegen’ is zelden echt succesvol. Wat kun je dan wel doen? Kun je wel wat doen?

Creativiteit verschijnt vooral op drie niveaus. Het eerste niveau is de verbetering. Een dienst of product wordt net even handiger of slimmer toegepast. Een tweede niveau is de ontdekking van het nieuwe product. Vooral in het bedrijfsleven geldt dit als innovatie eerste klas, met de kans op het betreden van een nieuwe markt.

Breder bezien is nog een derde laag te onderscheiden, met net accent op een manier van denken, het perspectief. Met de bekende spreuk in het achterhoofd, het gaat niet om nieuw land, maar om nieuwe ogen. Uit een nieuw perspectief kunnen een hele reeks van nieuwe producten of diensten komen.

Heel fijn is het verhaal van de twee vrienden die slapend in hun tentje verrast worden door een agressieve beer. Natuurlijk zetten ze het op een lopen, maar halverwege stopt een van de twee. Om in alle rust zijn schoenen aan te trekken, ‘Wat doe je’, zegt de een, ‘die beer komt eraan, we moeten doorlopen, zo grijpt die ons nog’. ‘Nou’ zegt de ander. ‘Met mijn schoenen aan loop ik sneller en dan grijpt ie jou’

Ik had dat natuurlijk noooooit zo gedaan, maar het verhaal is wel leerzaam. ‘Innovation begins with the eye’. Terug naar de vraag, de actuele vraag ook, wat helpt dan wel? Opnieuw komen Robinson en Stern te hulp. Al stamt hun pleidooi uit 1997, een heel ander tijdperk bijna. Ze komen met een pleidooi voor route en niet routinematige activiteiten. ‘Corporate creativity’ is volgens hen bijna altijd het resultaat van dingen doen die je niet gewend bent. En dan liefst nog zonder gerichte opdracht, al mag het best gezien worden, verschuilen is niet per se nodig.

Freewheelen?

Sta je onder druk, ga freewheelen met iets wat je nog beheerst. Een behoorlijk contra intuïtief inzicht.  En, schrijf goed op op wat je daarbij meemaakt en leert. Om het eigen hoofd helder te krijgen, maar ook om anderen aan te spreken om verder te gaan.

 

About the author

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *